LOADING

Type to search

ลูกสาวตัวน้อยหายไปไหน ไม่เป็นแม่ ไม่มีทางเข้าใจ

Share
คลิกเพื่อแชร์
 

เมื่อลูกโตขึ้น
แม่…คิดถึงตอนที่เฝ้าดูลูกตอนลูกหลับบนเตียงพ่อแม่ ดูไปยิ้มไป ตอนนี้ลูกนอนบนเตียงของตัวเองแล้ว
คิดถึงวันที่ต้องคอยกล่อมให้ลูกนอน อ่านนิทานเล่มแล้วเล่มเล่า ตอนนี้ลูกอ่านหนังสือก่อนนอนเองแล้ว
คิดถึงมือน้อยๆ ที่ต้องคอยจูงไปไหนต่อไหน ตอนนี้ลูกเดินเร็วกว่า นำหน้าแม่แล้ว
คิดถึงแก้มยุ้ยๆ กับกลิ่นของเด็กน้อยที่เคยหอมทุกวัน ตอนนี้ไม่มีกลิ่นนั้นหลงเหลืออยู่
คิดถึงเสื้อผ้าตัวจิ๋วๆ ที่เราเคยเลือกให้ ตอนนี้ลูกเลือกเองหมดไม่งั้นไม่ใส่

  คิดถึงลูก-แม่อุ้มลูก  

คิดถึงเวลาที่ลูกชอบให้เราอุ้มแล้วนอนหลับในอ้อมกอด ตอนนี้ไม่ต้องอุ้มลูกก็หลับเองได้
คิดถึงตอนที่วิ่งไล่จับลูกมาให้เข้าห้องน้ำ อาบน้ำให้ลูก ตอนนี้ลูกอาบน้ำเองแล้ว
คิดถึงรองเท้าเล็กๆ ที่เราใส่ให้ลูก เหมือนรองเท้าตุ๊กตา ตอนนี้ลูกใส่รองเท้า ผูกเชือกเองเป็นแล้ว
คิดถึงเวลาที่ลูกเรียกแม่ ให้ไปเข้าห้องน้ำด้วยกัน ตอนนี้ให้แม่รอหน้าห้องน้ำก็พอแล้ว
คิดถึงเวลาที่ลูกตัวเล็กจิ๋ว แม่อุ้มไปไหนต่อไหน ตอนนี้แม่อุ้มไม่ไหวแล้ว

แม่…คิดถึงแล้วก็ใจหาย เผลอแป๊บเดียวลูกสาวตัวน้อยของแม่หายไป ตอนนี้กลายเป็นสาวน้อยไปซะแล้ว

Tags

You Might also Like

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Trending