LOADING

Type to search

10 คำแนะนำเพื่อช่วยให้เด็กเข้าใจและทำใจกับ “การสูญเสีย”

Share
คลิกเพื่อแชร์

การสูญเสียไม่ใช่แต่การแต่งตัวไว้ทุกข์สีดำ

ไม่ใช่แค่การไปงานศพ

แต่มันคือการที่ใครที่สำคัญกับชีวิตเราหายไปแบบที่ไม่มีวันหวนกลับ

  • เด็กอายุ 0-2 ปี ยังไม่เข้าใจความหมายของการตายแต่จะรู้ตัวว่าคนที่ใกล้ชิดนั้นหายไป จึงอาจจะแสดงอออกด้วยการร้องไห้ การเปลี่ยนแปลงในการกินหรือนอน อาจคอยถามถึงคนที่หายไปและรอให้คนนั้นหวนกลับมา
  • เด็กอายุ 3-6 ปี เห็นว่าความตายเป็นเรื่องชั่วคราวและคนตายจะกลับคืนย้อนกลับมามีชีวิตได้ และอาจมีความรู้สึกผิดว่าเพราะตัวเองเป็นเด็กไม่ดี หรือเคยคิดว่าถ้าคนๆ นั้นหายไปเสียก็ดี
  • ส่วนเด็กที่โตขึ้นมาหน่อยอายุ 6-12 ปี จะเริ่มพัฒนาความเข้าใจในเรื่องความตายว่าเป็นเรื่องถาวรและย้อนกลับมาไม่ได้ โดยเด็กที่อายุ 10 ปี จะเข้าใจความว่าความตายเกิดขึ้นได้กับทุกคนและจะเกิดขึ้นกับทุกคน

เป็นธรรมชาติว่าเด็กจะไม่เข้าใจคำอธิบายที่ซับซ้อน การแสดงออกถึงความเสียใจและความเจ็บปวดในการสูญเสียนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเด็กเช่นเดียวกัน เด็กบางคนอาจจะแสดงออกด้วยความโกรธแค้นว่าคนๆ นั้นหายไป เด็กบางคนไม่แสดงออกให้เห็นแต่อาจมีพฤติกรรมบางอย่างที่เปลี่ยนไป เข่น ไม่เคยฉี่รดที่นอนมานานแล้ว อยู่ๆ ก็เกิดฉี่รดที่นอนขึ้นมา อาการนอนไม่หลับ พฤติกรรมการกินที่เปลี่ยนไป เป็นต้น

จึงเป็นเรื่องที่สำคัญมากที่ผู้ใหญ่ที่เด็กไว้ใจและคอยดูแลเด็ก จะหยิบยื่นความช่วยเหลือให้เด็กในช่วงนี้ โดยเรื่องที่ควรจะต้องใส่ใจ มีดังต่อไปนี้ค่ะ

  1. อธิบายความตาย ด้วยคำว่า “เสีย” หรือ “ตาย” แทนที่จะใช้คำว่า “นอนหลับ” หรือ “จากไป” โดยอธิบายว่าคนที่ตายไม่สามารถหายใจ ทานข้าว หรือทำอะไรแบบที่เราทำได้
  2. คอยตอบคำถามเด็ก แม้จะเป็นคำถามที่ตอบยาก และควรตอบอย่างตรงไปตรงมาแต่อาจจะใช้คำง่ายๆ แบบที่เด็กเข้าใจ
  3. อธิบายให้เด็กเข้าใจว่าการสูญเสียนี้ ไม่ได้เกิดจากตัวเด็กแต่อย่างใด ไม่ได้เป็นเพราะความดื้อ หรือตอนที่ทะเลาะกันนั้นคิดในใจว่าอยากให้คนๆ นั้นหายไป
  4. คอยให้ความรัก ความอบอุ่นอยู่เสมอ เพื่อให้เด็กมั่นใจว่าตัวเองยังมีคนช่วยดูแลและมีคนรักอยู่รอบข้าง
  5. เด็กแต่ละคนแสดงออกถึงความเจ็บปวด ความเสียใจจากการสูญเสียไม่เหมือนกัน บางคนอาจจะชอบทำหลายๆ อย่างให้ยุ่งๆ บางคนอาจจะหายหน้าไปจากสังคม เก็บตัวอยู่ที่บ้าน
  1. ความเศร้าโศกเสียใจเกิดขึ้นได้เป็นพักๆ โดยที่ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะเกิดขึ้นซึ่งเป็นเรื่องปกติ
  2. ให้โอกาสเด็กได้บอกลา โดยเด็กอายุเพียง 3 ขวบก็สามารถเข้าใจความหมายของการบอกลาได้ ดังนั้น การบอกลาอย่างเป็นทางการจะทำให้เด็กเริ่มเข้าใจและทำใจกับการสูญเสียได้
  3. การพูดถึงคนที่สูญเสียไปไม่ได้เป็นเรื่องต้องห้าม การพูดถึงคนที่เสียไปเป็นการแสดงความระลึกถึง ความอาลัย ซึ่งเป็นการแสดงถึงว่าผู้ตายนั้นเคยทำอะไรดีๆ ในชีวิตเราที่ทำให้เราคิดถึง
  4. ให้โอกาสเด็กเลือกสิ่งของที่อยากเก็บไว้เป็นที่ระลึกจากผู้ที่เสียชีวิต เพื่อเป็นสิ่งที่เตือนความทรงจ1การรับฟัง เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผู้ใหญ่สามารถช่วยได้ การรับฟังโดยไม่ตัดสิน ไม่ใส่ความคิดเห็นของตัวเองลงไป ไม่บอกให้เริ่มต้นใหม่ได้แล้ว เลิกคิดได้แล้ว ค่อยๆ ถามคำถามปลายเปิดไปเรื่อยๆ โดยไม่มีความกดดันว่าเด็กควรจะรู้สึกอย่างไร จะช่วยให้เด็กสามารถรู้สึกถึงความสมดุล ความปลอดภัย ได้ขึ้นมาอีกครั้ง
  5. ความรู้สึกเศร้าโศก เสียใจ จากการสูญเสียนั้นเป็นเรื่องธรรมชาตินะคะ ผู้ใหญ่ควรทำให้เด็กเข้าใจว่าความเศร้านั้นจะค่อยๆ บรรเทาลงไปตามกาลเวลา และเค้ามีเราที่จะเป็นคนคอยรับฟังถึงความรู้สึก แบ่งปันความทรงจำ ความรู้สึกด้วยเสมอเพื่อให้ผ่านพ้นช่วงเวลาที่โศกเศร้าและความเจ็บปวดไปได้ค่ะ

ความรู้สึกเศร้าโศก เสียใจ จากการสูญเสียนั้นเป็นเรื่องธรรมชาตินะคะ ผู้ใหญ่ควรทำให้เด็กเข้าใจว่าความเศร้านั้นจะค่อยๆ บรรเทาลงไปตามกาลเวลา และเค้ามีเราที่จะเป็นคนคอยรับฟังถึงความรู้สึก แบ่งปันความทรงจำ ความรู้สึกด้วยเสมอเพื่อให้ผ่านพ้นช่วงเวลาที่โศกเศร้าและความเจ็บปวดไปได้ค่ะ

อ้างอิงจาก

Tags:

You Might also Like

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Trending